صفت پسنديدهء حكمت است وعداوت طرف افراط از صفت عدالت مىباشد واين هر دو صفت پست در ياران معاوية وجود داشت ، زيرا آنان وقتي از درك حقيقت ناتوان شده وشك بر آنان عارض شد ستم كردند ودر دشمنى خود تجاوز وافراط كردند . به جاى ( غىّ ) ( عمى ) نيز روايت شد . كه مقصود كوردلى وغفلت آن است .